Benden önce buradan geçmiş olanların, patikadaki çiçek ve otları ezerek açtıkları yolu arıyorum. Doğa anaya en ufak bir zarar vermekten çok korkuyorum ve hazır girilmiş günah varken, yenisine ben girmek istemiyorum.
Benimle dalga geçen o tanrıyı, işte bu hiçliğin orta yerinde ; susuz ve baygın halde ettiğim çakırkeyif dansla sobeliyorum.
Önüm arkam sağım solum hiçlik.
Önüm arkam sağım solum sobe.
P.S. -> Hiçlik’ten Sobe’ye geçiş, görünmez olmaktan görünür olmaya, kendini ele vermeye ya da kader tarafından bulunmaya uzanan ince ama çok ince bir çizgidir ve saliselik bir andan ibarettir.

